Dzisiaj chciałabym przedstawić moldy najmniej udostępniane przez Breyera; te na których wypuszczono najmniej serii oraz nie odnawiane od dłuższego czasu.
O co mi chodzi z ,,najrzadszymi" moldami?
Wszystko zaczęło się od jednego z najrzadszych czyli deresza na moldzie Rearing Mustang wyrzeźbionego przez Maggie Benett, w tym malowaniu prezentującego się pod wdzięczną nazwą American Dream.
To jeden z najlepszych - według mnie - dębujących Breyerów. Zdziwiłam się, że przedtem się na niego nie natknęłam. Następnie odkryłam dwie rzeczy: po pierwsze, American Dream jest jedyną jak dotąd serią na tym moldzie; po drugie to premierowa seria, a konik jest z tego roku. Widocznie Breyer uznał go za dość zwyczajnego i zbytnio go nie promował.
Tak wpadł mi pomysł na wyszukanie moldów z pojedyńczymi seriami - a ponieważ takie ,,jedynki" to głównie tegoroczne nowości lista szybko wzbogaciła się i o moldy z większą ilością serii.
W skrócie na te konie mówię ,,rzadkie". Im mniej serii tym rzadszy model.
Dziękuję Alive z Blue Merlle za poddanie mi pomysłu z zapomnianymi moldami; bez nich post byłby o wiele krótszy i zdecydowanie mniej pasjonujący c:
Zaczynamy od tegoroczniaków, czyli jedynek.
W przeciwieństwie do mustanga firma mocno chwaliła się Hamiltonem, czyli nową TRką dłuta Jenifer Scott, obecnie dostępną jako Premier Collection.
Natomiast Malik jest nwością, która wpadła mi w oko już w grudniu 2018. To słodka, realistyczna rzeźba przypominająca mi, o dziwo... rybę.
Mówiąc szczerze początkowo myślałam, że to SMka, przez brak dokładności rzeźby. Trochę smutne, że breyerowe Classici są tak nieszczegółowe... Przecież to dość duża skala.
Jest wśród jednorocznych jedynek także Brabant dłuta Mel Miller.
To Classic całkiem niedawno opisywany przez Capricorn.
Jedną serię - już nie tegoroczną - wyprodukowano także na moldzie do malowania Paint Kit Horse z wyrytymi kółkami z numerami.
Chciałabym zaznaczyć, że nie prześledziłam dokładnie historii koni do malowania ani dziwnych moldów (jak chociażby Boomerang poniżej), wstawiam kilka, które mi w ręce wpadły c; Potraktujecie je bardziej jako ciekawostkę niż jednostki faktycznie liczące się w rankingu :)
Inny koń do malowania, tym razem wypuszczony dwa razy, to Craft Kit Horse. Miałam okazję opisać jedno z jego wcieleń.
Co ciekawe pierwsza z serii była także pierwszym zestawem do malowania stworzonym przez Breyera. Do sprzedaży zestaw wszedł w 2001 roku.
W wersji siwej trenował pod okiem jeźdźców z austryjackiej szkoły.
Zaś jako rudy srokacz występował w cyrku.Chociaż... czy tylko ja tam widzę gniadą wersję? Bardzo możliwe, że na IYB jest błąd i powinny być zapisane trzy serie.
Z moldów dziwnych dziwniastych mamy tu Boomeranga, który również do tej pory dostał dwa życia. Najpierw pojawił się jako gniadosz, a potem wcielił w Boomeranga, towarzysza dziewczynki imieniem Pru z serialu Spirit Riding Free.
Kolejne miejsce zajmuje Shire Mare z trzema wersjami. Poza serią przezroczystą wszystkie są porcelanowe.
![]() |
Jedeny egzemplarz został sprzedany na aukcji w trakcie Breyerfestu |
Wśród najrzadszych moldów najwięcej jest jednak ,,czwórek", a tam prym wiodą przedstawiciele skali Mini Whinnies, jak Jumping Morgan Mare...
![]() |
Ta gniadoszka była w zestawie z konikiem z moldu poniżej, dwoma przeszkodami, jeźdźcem i makietą placu |
...wystąpił wyłącznie w zestawach.
Co ciekawe, aż dwie czórki znajdują się w zestawie, który opisałam w poprzednim poście c:
Jeden z nich to Playful Foal.
Muszę zauważyć, że pamiętam jeszcze jedną serię do malowania z tym maluchem w środku, więc albo na stronie jest błąd, albo został on doliczony do walcowatej paczki (chociaż stawiam na tę pierwszą wersję, bo dość mocno się od niego różnił, a IYB najmniejszą różnicę uznaje za pretekst do uznania za odrębną serię).
![]() |
Ten był dostępny jako jeden z Mini Whinnies Suprise |
![]() |
Dość dziwaczna rzecz - zestaw do malowania w pudełku o kształcie walca |
![]() |
To ten złoty obok skrzynki c; |
Poza maluchami cztery malowania dostali jeszcze dwaj przedstawiciele skali CL.
Ten wdzięczący się arab to Show Arabian. Z jego czterech serii tylko jedna (Onyxa powyżej) była całkowicie breyerowo-normalna. Poza Onyxem wystąpił w Zodiakach, serii półprzezroczystej, a także jako ,,Best in Show" z moherową grzywą i ogonem.
Ostatnia z czwórek to Wahoo King. Autorem moldu jest C. M. Herden.
Tutaj pojawia się jeszcze sekcja ,,zapomniane", czyli moldy na których najdłużej nie były wypuszczane nowe serie c;
Zaczynając od drugiego pod tym względem konika czyli dzieła Maureen Love Mustang Stallion, przedstawiam dwie serie produkowane w latach 1998-1999, delikatnie różniące się maścią.
Trzecim najbardziej zapomnianym konikiem jest klacz Mustang Mare, również dłuta Maureen Love, na której najnowsza seria została wypuszczona w roku 2001.
Tutaj jeszcze, zdjęcie starszej serii, żebyście mogli lepiej zobaczyć, jak rzeźba wygląda c:
Na czwartym miejscu znajduje się mold Kelso wyrzeźbiony przez - zgadnijcie - Maureen Love, który ostatni raz wystąpił w 2002 roku jako kasztanek.
A teraz pora na mistrza mistrzów, Breyera najbardziej zapomnianego i najbardziej znielubianego w jednym!
Ten niechlubny tytuł wędruje do Reflections Mesteño, wyrzeźbionego przez Rowland Cheney, który został dopuszczony do produkcji tylko raz, w 1996 roku.
Należał do serii mustangów Messenger Series, składającej się wyłącznie z mustangów autorstwa tego rzeźbiarza. Jak i pozostali posiadał własną kartę z tekstem.
Ciekawe czemu aż tak go zaniedbano. Aż tak kolekcjonerzy go znielubili? c;
Na koniec mold nie pasujący wprawdzie do żadnej z kategorii, ale będący moim ulubionym przykładem jak można zniszczyć bądź upiększyć mold malowaniem - czyli Roy the Belgian (obie maści firmowe).
Wszystkie zdjęcia do tego posta wzięłam ze strony Identify Your Breyer.
Stamtąd też czerpałam informacje, które jednak mogą nie być zupełne, jak zauważyłam już przy moldach Playful Foal i Leaping Lipizzan Stallion.
To tyle na dziś. Tak krótko. Do następnego c;
Ciekawy post, dowiedziałam się o wielu modelach, o których sama w życiu bym się nie zorientowała. Krótko? Moje posty ostatnio są dwa razy krótsze 😅
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
Cieszę się, że post przydatny :)
UsuńA krótki wydaje mi się kiedy czytam podpisy, bo licząc ze zdjęciami faktycznie trochę ma cx
Pamiętasz, jak pisałam, że Reflections Mesteño jest brzydki? Na pewno pamiętasz, teraz jednak myślę, że mogłabym go przygarnąć. Pokraka pokraką, ale tak rzadki mold nie zdarza się często. Dalej Kelso, który podoba mi się w maści kasztanowatej, ogólnie wygląda bardzo ładnie i Show Arabian, co prawda nie spodobał mi się w żadnym malowaniu poza tym z moherem, ale nie jest zły. O i jeszcze Boomerang ciekawie wygląda, jeśli jest pomalowana na wzór prawdziwego konia. Czekałam na post i się doczekałam. Pozdrawiam!
OdpowiedzUsuńKurczę, strach się bać, Ty byś wszystkich przygarnęła cx
UsuńW sumie mogę kiedyś zrobić posta o konikach tego typu, bo faktycznie w realistycznych maściach prezentują się ciekawiej... ale to kiedyś cx
Ciekawy post, większości modeli nie kojarzyłam. W sumie nie dziwota, że sporo starszych modeli nie jest już tak pożądana jak nowsze rzeżby - w większości nie dorastają do pęcin nowszym kolegom.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
Co prawda to prawda, chociaż istnieją i fani starszych moldów, u których najbardziej popularny jest chyba Hess c;
Usuń#ja
UsuńCała prawda
UsuńBardzo lubię takie merytoryczne posty i szanuję za umiejętność podania informacji tak, że są ciekawe :D
OdpowiedzUsuńO kurczę, dziękuję :D To chyba dlatego, że skupiam się na rzeczach, które mnie samą zainteresowały c;
UsuńCiekawy post, słabiutko, że tyle ładnych koni nie ma opcji trafić w regularną sprzedaż. Chętnie przygarnęłabym jakiegoś
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
Może i trafić mają jakieś szanse, kto wie? Na pewno na dłuuugo je zapomniano :c Sama chciałabym niektóre, ale cóż...
UsuńDziękuję za komentarz :)