O ekwipunku dla koni TR na razie jedynie symbolicznie wspomnę - derka i czaprak skończone wcześniej, siodło zapomniane aż do wczoraj, kiedy to zostało skończone.
Najpierw chciałam dokończyć projekty LB, bo tak się złożyło, że wszystkie były szyte na rozmiar Fatana, a ja w końcu zdecydowałam, że go pomaluję. Ze względu na to, że (jak wspomniałam w notce ze zdjęciem Szafy) nie mam tutaj werniksu (ani primera) po pomalowaniu będę musiała obchodzić się z nim jak z jajkiem, co oznacza zero sprzętu.
Niestety muszę uprzedzić, że masę zdjęć zniszczyłam przez głupi błąd - otóż jakoś przedtem bawiłam się ISO i oczywiście nie przestawiłam go potem na AUTO, co odkryłam sfrustrowana po wykonaniu kilkuset słabych ujęć.
Jak widać na drugą stronę nie starczyło mi cierpliwości na nieustanne poprawianie wędzidła... Naprawdę nie wiem jakim cudem kolekcjonerzy przy sesji z ogłowiami nie dostają szału. Przyklejają je na kropelkę czy co?
Jeśli chodzi o samo siodło, to siedzisko jest za długie, a tybinka z kolei za mała. Na siedzisku ponadto są rysy od moich paznokci. Strzemiona miały być regulowane, ale nie zrobiłam regulacji jak w normalnych siodłach tylko umieściłam na puśliskach po klamerce, które z kolei tragicznie zniosły motylki (okropnie się pogniotły >.<), więc ostatecznie regulacji brak, a motylki są poturbowane tak czy siak. Końcówka paska przechodzi przez specjaną dziurkę w tybince.
Rzeczą, która mi się podoba, jest fakt, że od przodu udało mi się zakryć metal (podstawę siedziska) - po raz pierwszy w ogóle :D Oczywiście aparat nie mógł na to wyostrzyć, marzy mi się coś co poprawiłoby ten akurat aspekt Nikona .-.
No i ogłowie...
No cóż, naprawdę nie chciałam robić tych klamerek, mój drucik jest nieco za gruby na takie manewry.W kilku miejscach warstwa nibyskóry zeszła, w dodatku rzepy niezbyt dobrze się trzymają. Dumna jestem z kółeczek wędzidłowych, nie dość, że wyszły prawie okrągłe, to jeszcze taj samej wielkości. Nachrapnik nawet mi się podoba, wyszedł dobrze jak na tak prostą konstrukcję.
Tutaj kwiaty gruszy, która miała służyć za tło do sesji
UWAGA - MODEL PREZENTUJĄCY JEST KRÓTSZY NIŻ ORYGINALNY SCHLEICH MORGAN NR 13869
Futrzany kołnierz zrobiłam z misiowej włóczki, lamówka jest z czarnego kordonka. Ozdobniki na zadzie splotłam z tego samego sznureczka. Zapięcia pasów pod brzuchem nie są idealne, ale przynajmniej zrobiłam je własnoręcznie i działają bez problemu. Jeden pas usmarowałam klejem .-. Z przodu przykleiłam zapięcie od stanika. Jest ukryte pod klapą, która niestety trochę odstaje jeśli spojrzeć z lewej strony. Lamówką na górze niestety spłaszczyłam profilowanie (musiałam ją skrócić, bo była brudna >.<), ale za to leży równo na grzbiecie. Derka jest jednostronna tak jak czaprak. Wydaje mi się nieco za krótka (sięga tylko do początków nóg) i jest długa jak na jakiegoś jamnikowego parówkasa. Na białej stronie widać długopis a pasy są z niewidocznej strony w starym, brudnym kleju.
Została uszyta ze starej owijki, która kiedy zaczęłam robić ten twór okazała się strasznie futrzasta.
Prawą stronę potraktowałam więc sztuczką rodem z 5-mintes-crafts i ogoliłam ją jednorazową golarką. Wyraźnie widać kontrast z lewą stroną.
 |
| przedwojenne zdjęcie |
W jednym miejscu zrobiła się dziura, ale ją zakleiłam. Co do lamówki długo się wahałam między dwoma materiałami, w końcu musiało rozstrzygnąć głosowanie na istagramie. Druga była moim zdaniem mniej podobna do prawdziwych derek, jednak nie prześwitywała tak jak ta.
jest przyklejona nierówno i wydaje się pogięta.
Zrezygnowałam z profilowania z wycięciem na zadzie i zrobiłam najprostsze, w kształcie linii grzbietu, by przypominała prawdziwy polar (chociaż teraz widzę, że polary treningowe też mają wycięcie na zadzie, jednak pomysłowo ukryte).
A teraz pora na naszego rodzynka, na razie noszącego imię Fatan, chociaż nowe miano mam już dla niego przygotowane.
Rudzielec wymaga jeszcze dopracowania papierem ściernym, bo jak widać był już ścierany, ale niedokładnie. Przedtem jednak postanowiłam zrobić mu ,,białą" sesję tak jak Mlecznemu, jednak powinnam chyba nazwać to sesją różową lub rudą, bo ten malec bynajmniej biały nie jest.
Sierści nie będę zdrapywać, może jakoś ujdzie w tłumie.
Potrzebaby jeszcze trochę masy żeby wyglądało realistycznie, ale chyba i tak jest lepiej od pierwotnej formy, która mnie irytowała .-.
Na koniec jeszcze sesja młodego. Muszę Wam powiedzieć, że wczoraj zrobiłam całą masę zdjęć, nie tylko figurkowych. Najwięcej fotografii nacykałam niedalekiej wiejskiej drodze.
Swoją drogą ciekawe, że Fatan znowu ma sesję w kwiatach (;
Długi ten post, ale chyba pora się już pożegnać ;)
Do następnego!
